Inspiratie

Als schrijfster beschik je over een grote hoeveelheid fantasie. Of het nu om realistische-, sciencefiction- of fantasieverhalen gaat. Er is ook bijna altijd een autobiografisch element. Als je schrijft over verdriet, de zon op je huid of knellende schoenen, het zijn beschrijvingen van ervaringen die je zelf ook echt meegemaakt hebt. Soms moet je er op uit om een ervaring op te doen.

Hoe ruikt een bos, vochtig in het voorjaar, warm en loom in de zomer. Of de geur van stilstaand water. Alles  roept gedachten of zelfs een verhaallijn op. Dit soort korte waarnemingen schrijf ik zoveel mogelijk op in een schriftje dat ik bijna altijd bij me heb of ik spreek het in op voicerecorder. Een handig apparaatje als je onderweg bent of midden in de nacht een ingeving hebt.
Gebouwen kunnen ook een heel scala aan verhaallijnen oproepen, maar ook een gebied. Donkere bossen met ritselende bladeren of een volkomen glad spiegelend meer. Het is niet moeilijk om inspiratie op te doen. De laatste winters leveren weer nieuwe ideeën op. Het geknisper van bevroren gras, de gure wind, het vallen van witte vlokken sneeuw, de gladheid van ijs, alles kan gebruikt worden.

Je hoeft maar om je heen te kijken en je hebt je inspiratie. Ik bezit over zoveel fantasie dat ik al door om me heen te kijken meerdere ideeën opdoe. Niet altijd handig want voor je het weet heeft een verhaallijn je weggetrokken uit de realiteit. Ik kan van bijna alles wel een verhaal maken, maar het meest heb ik aan situaties die aansluiten op het boek dat ik aan het schrijven ben. Dit heeft natuurlijk alles te maken met de kleur van je boek. Waarmee ik met kleur bedoel, het gevoel dat je meegeeft aan het verhaal. Veel komt uit jezelf, veel komt pas op als je aan het schrijven bent.

Mensen zijn verhalenvertellers. Schrijvers zetten het op papier en zorgen ervoor dat anderen het ook kunnen lezen. Schrijven is leuk, erg leuk.

UA-36289607-1